Her insan bir şansı daha hak eder... Route 66, bunu verdi... Amerika Birleşik Devletleri'ni doğudan batıya kesen, sekiz eyaletten geçen efsanevi 66. Karayolu, Chicago ve Los Angeles arasında uzanıyor. Ülkenin kısa tarihinde işsizlik, kuraklık yıllarında insanlar yeni bir yaşam kurmak için bu yola düştü. Bugün, yerini dev otoyollara bıraktı. Ama tarihi ve doğal değeriyle binlerce gezgini çekmeye devam ediyor. Birçok farklı isim arasında onu en iyi anlatanı şu; 'İkinci Şans Yolu'…

Yel değirmeni deyince akla ünlü İspanyol yazarı Cervantes'in Don Quijote adlı romanı gelir. Daha önce Kastilya bölgesinde, La Mancha'daki bu yel değirmenlerine giden Özcan Yüksek şimdi de Ege kıyılarındakileri dolaştı. Rüzgâr gücünün buğday öğüttüğü, doğayla insanın uyum sağladığı zamanın izlerini aradı.

Kelebekler, Türkiye'de mucizevi bir çeşitlilik sergiliyor. Kırlangıçkuyruk, yalancı Apollo, İspanyol kraliçesi, Anadolu beyazı, Kafkas fisto ve daha nicesi Anadolu'da kanat çırpıyor. Ama iklim değişikliği, madencilik, sanayileşen tarım, barajlar, HES'ler doğanın renklerini yakında soldurabilir. Çiçekli çayırların dansçılarını korumanın yollarını çok geç olmadan bulmamız gerek.

Rüzgârlı Mimas adıyla mitolojilere geçmiş Karaburun. Kokulu nergisi de yine efsanelerin aşk çiçeği. Ege'ye doğru ilerleyen Urla Yarımadası'nın kuzeye yaptığı bir uzantı. Türkiye'nin ıssız ve yaban topraklarından biri. Ama şimdilerde doğal bitki örtüsü sürülmeye, parsellenmeye, köyleri tel örgülerle kuşatılmaya başlandı. Atlas, masal topraklarında Echo'dan yankılananları söylüyor.

Savaşın, işgalin, şiddetin karanlığa boğduğu, uğruna halkların karşı karşıya geldiği bir kent... Bin yıl bir arada yaşamış üç halk şimdi onun için savaşıyor. Türkmenler, Kürtler ve Araplar arasında görünmez duvarlar örülüyor. Bir zamanlar Ortadoğu'nun en güzel ve en temiz kentlerinden Kerkük, yazgısının belirleneceği bir dönemece giriyor. Mart ayında yapılacak seçimler Irak'ın ve özel olarak da Kerkük'ün kaderine yön verecek.

Öyle bir dağ kümesi ki, kıyısına yaklaşınca ayakkabıların çıkartıldığı, kurbanların kesilip adakların adandığı, güzelliği dillere destan, efsaneleşmiş Aygır Gölü ile Yedigöller'e sahip. Derin vadileri, 3 bin 500 metreyi aşan dorukları var. Yemyeşil yaylalarını koni biçimli beyaz çadırları ve sürüleriyle şenlendiren misafirperver Şavak aşireti de var; Urartu'dan kalıntıları, kadim hikâyeleri de. Keşiş Dağları, Erzincan Ovası'nın kuzeyinde yükselen bir duvarı andırıyor.

Kendini ifade etmektir dans. Tutkunun, aşkın, hüznün, ihanetin, sadakatin, insanı sarıp sarmalayan tüm duyguların dışavurumudur. Hayaller, zihinde yaşananlar bedenlere yansır ve ortaya hareket çıkar. Çünkü sözden önce o vardır. Atlas, İstanbul'un loş mekânlarından taşan dans coşkusunu sayfalarına taşıdı.

Su, yok oluyor. Para hırsı nehirlere kelepçe üstüne kelepçe vuruyor; dereleri, bataklıkları, sulak alanları, gölleri kurutuyor. Binyıllardır gürül gürül akan dereler boğuluyor, dokunmaya dahi kıyamayacağımız vadiler ve deltalar dev baraj inşaatları, HES tünelleri, çakıl ya da maden ocakları, pervasızca yapılan yol genişletmeleriyle yok ediliyor. Ancak doğasını kaybeden insan da uyanıyor; örgütlenip tepki gösteriyor. Türkiye'nin su mağdurları ve sivil toplum kuruluşları ikinci kez Artvin Maçahel'de bir araya geldiler. Atlas bu sayıda İkizdere, Munzur Çayı, Yortanlı, Dicle, Fındıklı Dereleri, Sultansazlığı ve Gediz'deki çalışmalara sayfalarında yer veriyor.

Birinci ve ikinci köprülerin İstanbul'a ödettiği bedel ortadayken, üçüncüsü için kollar sıvanıyor. Güzergâh olarak da şehrin kuzeyine sıkışıp kalmış ormanların üstü çiziliyor. Şimdi sadakat zamanı. İstanbul varlığını borçlu olduğu Boğaz'ını ve ona hayatiyetin nefesini veren ormanlarını korumak zorunda...