Gemi sancak tarafımda ilerlemeye başladı, ben de sohbeti bitirdiğimizi düşündüm; derken tayfalardan biri geminin iskele tarafında, gözü bende kıça doğru koşmaya başladı. Elinde bir plastik torbayı kaldırmış gösteriyordu. Güldüm, başımla kabul edeceğimi ima ettim. Tayfayı el işaretimle geminin burnuna yönelttikten sonra geminin burnunun altına yanaşmak için küreklere asıldım. Daha yaşlıca bir tayfa, belki de kaptan, bir aluminyum kutu içecek kaldırıp, ister misin, gibilerden işaret etti. Başımla evet diye cevap verdim... Gemi artık ilerlemiyordu.

Bütün tayfalar geminin burnuna yakın, iskele tarafında dizilmiş beni seyrediyorlardı. Bir tanesi bağlanayım diye bana kalın bir halat vermek istedi, kabul etmedim. Durgun denizde dahi hasar riski olacağından, geminin yanına bağlanmak istemiyordum. Plastik torbalı tayfa burna vardığında, elimi bir köprüden olta sallandırır gibi aşağı yukarı oynatınca hemen anladılar ve bir misina buldular. Çok geçmeden o plastik torba geminin burnundan sallandırılmaktaydı. Teknemi kıçın kıçın 45 derece çaprazda iskele tarafında burnun altına soktum ve bir hamlede sallanan torbayı güverteme aldım. Ben ayak mesnedimde dinelmiş, geminin metal gövdesinden uzaklaşmak için geriye kaykılarak olanca gücümle küreklere asılırken, tayfa misinadan biraz saldı.

Emniyetli bir mesafeye varınca, torbaya bağlanmış bir tişörtü çözdüm. Sırt tarafında iki penguen resmi vardı ve "Bir tane daha olsun!" yazılıydı. Tişörtü tutup bakınca, yaşlıca adamla gözgöze geldim. Elinde bir keçe kalem vardı. Tişört benim için değildi, imzalamam isteniyordu. Keçe kalem için tekrar gemiye yanaşmadım, kendiminkini kullandım. Adımı tişörte yazdım, sonra yukarıdan bana "iki" diye kalkan parmakları görünce, torbanın içinde görmediğim, imzalanacak bir tane daha olduğunu farkettim. Gülerek uzandım, torbadan bir atlet çıktı. Tişörtleri yollamada kullanmak üzere plastik torbayı güverteme boşalttım.

Torbadan çıkanlar iki aluminyum kutu gazoz, bir hazır tavuk çorbası ve elyazısı bir mesajdı. Mesaj kaptan Reefen Rene Abella'dandı ve bir kağıtta "Sen büyüksün - Seni bin kere selamlıyorum" yazılıydı. Tecrübeli bir denizciden gelebilecek en güzel iltifattı bu mesaj. Kağıdı sağ elimle göğsüme koyup teşekkür ifadesiyle başımı eğerek selam verdim. Geminin kaptan köşkünden birisi el salladı.

Bunlar olurken, geminin burnundan bir mukavva kutuyu misinayla sallandırmaya başlamışlardı. Kutuda Heineken yazdığını okuyabiliyordum. Tekrar burnun altına girip kutuyu güverteme aldım, biraz açıldıktan sonra misinayı çözüp, imzaladığım tişörtleri koyduğum plastik torbaya bağladım. Torbayı bırakmadan önce salınınca suya değmesin diye tekrar gemiye biraz yanaştım, ayağa kalkıp torbayı başımın üzerine kaldırdım ve tayfa misinayı topladı.

Mukavva kutudan altı aluminyum kutu Heineken birası ve bir imzalanmış tişört çıktı. Bu seferki kesin benim içindi. Tişörtü kaldırdım ve tezahürat eden tayfalara bayrak gibi salladım. Sonra kutu biralardan birini açtım, sağ elimi havaya kaldırıp gösterdim, bir yudum alıp bir kez daha QUEEN EVELYN - 168 şerefine kaldırdım. Bu sefer tezahürata alkış ve ıslıklar da eklendi.

Artık gitmek zamanları gelmişti. İlerlemeye başladıklarında karşılıklı epeyce el sallandı, kısa bir süre sonra bir tek geminin terkisini görür oldum. Güvertemde hoş bir koku vardı. Tişörtten geliyordu. Yıkarken kullandıkları deterjanın parfümü müydü acaba? Belki de son giyen kişinin kolonyası ya da deodoranının kokusuydu... Hiç farketmezdi. Denizde 10 ay geçirdikten sonra, elime temiz kokan bir tişört geçmişti.

Erden.