Heyecan neden hiç bitmez acaba!
Belki de keşfetme duygusu sayesindedir.
Vahşibir ormanın ortasındaydım bir iki gün önce. Hatta orada uyandım.Maymunlar, pır uçan yabanhorozları kırmızılı siyahlı, fillerin ayaksesleri, insan gibi ağlayan kuş ötüşleri arasında bir süre dolandım.
"Ş-ş ş ş!" dedim, kendi kendime.
"Ürkmüyorsun güzel! Ama sen de ürkütme. Kalbinin çarpması yeter!"
Sonra şunu söyledim ormana; ormanla içinden konuşmak gerekir.
Her zaman
sevgilin olmak isterdim.
Ama nasıl olunur, bilmiyorum.
Öğret bana!
Atlasgeçen yıl nisan ayında on beşinci yaşına girmişti, bu sayıda 15 yılıgeride bıraktı, on altıncı yılından gün aldı. Biz hâlâ buradayız. Siz deburadasınız. Aynı ormanın içinde.
Ne güzel!

NOT: Hindistan'da deve festivali yapılan şehirlere, Jayselmerve Puşkar'a dünyanın her tarafından, ABD'den Avrupa'dan binlerce insangelir ve yaşayan geçmiş zamana sevinçle katılır. Develerle yaşam, modernve uygar insanı hayran bırakır. Bizim ülkemizde ise doğal olarakyapılan göç, develerle bin yıldır sürdürülen renkli yaşam kültürü, güyauygarlar tarafından bitirilmeye çalışılır. Sarıkeçililer, Osmanlı'nınkurucuları, artık göç edemeyecek. Devlet, göç etmeyin talimatı vermişonlara. Bu yıl belki son kez göç edecekler. Onlarsa bu hayatlarındanvazgeçmek istemiyor. Başka bir ülke olsaydı, bu göçü devam ettirmek içinbu insanlara bütçe bile sağlardı. Oysa Sarıkeçililer bunu gönüldenistiyor. Sarıkeçililer Yürümeli! Bin yıl önceki yürüyüşümüzü durdurmak,nasıl bir anlayıştır acaba?
 Atlas Nisan 2008, sayı 181