Sri Lanka'nın büyük bölümü vahşi ormandır.

Özcan Yüksek

Heyecan neden hiç bitmez acaba!
Belki de keşfetme duygusu sayesindedir.
Vahşi bir ormanın ortasındaydım bir iki gün önce. Hatta orada uyandım. Maymunlar, pır uçan yabanhorozları kırmızılı siyahlı, fillerin ayak sesleri, insan gibi ağlayan kuş ötüşleri arasında bir süre dolandım.
"Ş-ş ş ş!" dedim, kendi kendime.
"Ürkmüyorsun güzel! Ama sen de ürkütme. Kalbinin çarpması yeter!"
Sonra şunu söyledim ormana; ormanla içinden konuşmak gerekir.
Her zaman
sevgilin olmak isterdim.
Ama nasıl olunur, bilmiyorum.
Öğret bana!
Atlas geçen yıl nisan ayında on beşinci yaşına girmişti, bu sayıda 15 yılı geride bıraktı, on altıncı yılından gün aldı. Biz hâlâ buradayız. Siz de buradasınız. Aynı ormanın içinde.
Ne güzel!

NOT: Hindistan'da deve festivali yapılan şehirlere, Jayselmer ve Puşkar'a dünyanın her tarafından, ABD'den Avrupa'dan binlerce insan gelir ve yaşayan geçmiş zamana sevinçle katılır. Develerle yaşam, modern ve uygar insanı hayran bırakır. Bizim ülkemizde ise doğal olarak yapılan göç, develerle bin yıldır sürdürülen renkli yaşam kültürü, güya uygarlar tarafından bitirilmeye çalışılır. Sarıkeçililer, Osmanlı'nın kurucuları, artık göç edemeyecek. Devlet, göç etmeyin talimatı vermiş onlara. Bu yıl belki son kez göç edecekler. Onlarsa bu hayatlarından vazgeçmek istemiyor. Başka bir ülke olsaydı, bu göçü devam ettirmek için bu insanlara bütçe bile sağlardı. Oysa Sarıkeçililer bunu gönülden istiyor. Sarıkeçililer Yürümeli! Bin yıl önceki yürüyüşümüzü durdurmak, nasıl bir anlayıştır acaba?
Özcan Yüksek / Atlas Nisan 2008, sayı 181