Hendek dediğim, haberin önemi birinci sayfa olduğu halde iç sayfalarda, önemi göreli az olan sayfalarda çıkmasıdır.

Konya ovasının susuz bırakıldığı haberi hiçbir zaman gazeteler tarafından birinci sayfaya taşınmadı. İstanbul ve Ankara'nın susuz kalması birinci sayfalık bir haber tabii ki, ama Konya ovasının susuz bırakılmasının, daha az önemli olduğunu kim söylüyor?

Kent soylu yazı işleri, bu haberi köylü haberi gördüğü için mi böyle değerlendiriyor acaba? Konya ovasında buğday tarlada bodur kaldı. Taban fiyat, traktör, rekolte, ananı da al git, ırgat, ter, tarla, bize uzak kavramlar. Türkiye'deki su sorununun temelinde, basının haberleri değerlendirme sorunu da olduğu için bu bir medya eleştirisi yazısı oluyor. Ama durum böyle.

Oysa Konya ovasında nerdeyse bütün göller kurudu, bütün dereler kurudu, bütün gözeler kurudu, bütün kuyular kurudu ve tabii bütün tarlalar, buğdaylar, kuşlar kurudu. Yer altı suları azaldı. Bu kurumaların önemli bir nedeni, yer altı sularının azalması. Konya Ovası'nda topraklar çöküyor, yeni obruklar meydana geliyor, nedeni, toprağın altındaki suyun bitmesi.

Bunun sorumlusunun küresel ısınma olmadığını daha önceki yazılarda söylemiş idim. Sorumluyu burada tekrar yazıyorum ve ondan cevap bekliyorum: DSİ.

Ya kalan suyu DSİ'nin elinden kurtarmalı ya da Konya ovasının (Yalnızca buranın mı sanıyorsunuz?) suyunu yok eden DSİ'yi yöneticilerin elinden kurtarmalı.

Yazının gezi yazısı bölümünde size şöyle bir rota verebilirim: Cihanbeyli ovasından başlayabilirsiniz, Kulu Gölü'nden. Bu gölün sadece bir parçasında su var, gölün yüzde beşinden söz ediyorum. Kuşlar buraya toplanmış, flamingolar, kılıç gagalar.

Sonra Eskil'e geçersiniz. Tuz Gölü'nün güney batısına. Tuz Gölü'nün kuruduğunu göreceksiniz bir de bütün yörede kalmış tek gözeyi. Bu gözede bir zamanlar kervanlar konaklardı. Burada Tuz Gölü'nün kurumuş arazisinde dolaşabilirsiniz.

Geziye devam edelim. Eskil'den Eşmekaya'ya, yani bir damla su bile tutmamış baraja gidebilirsiniz. Oradan meşhur Obruk Yaylası'nın içinden geçen ve Karapınar'a uzanan 50 kilometrelik bir yol vardır. Burada Meke'nin son halini, ölmeden önceki son halini göreceksiniz. Karapınar civarında çölleşmeye tanık olacaksınız.

Buradan Hotamış'a, oradan da Karaman Ovası'nı boydan boya geçip Karadağ eteklerine ya da Çumra'ya ulaşabilirsiniz. Tatilinizin ya da gezinizin dramatik sahneleri burada biraz daha zenginleşecektir. Çumra Ovası, Obruk Yaylası'nın devamıdır. Orada, muazzam kanallarını göreceksiniz. Sanki Urartulardan, Hititler'den kalma kanallardır bunlar. Bu kanallara da hiçbir zaman su gelmemiştir. Belirtmeye gerek yok ki, diğer bölgelerde kanallarda hiç su kalmadığını göreceksiniz. Ama buradakiler, en muazzam kanallar ve hiçbir zaman su yüzü görmemiş.

Eğer İstanbul'a Afyon üzerinden dönecekseniz, artık tamamen kurumuş olan Akşehir Gölü'nü gezebilirsiniz.

Tatiliniz ve geziniz sırasında halkla konuşmayı da ihmal etmeyin. Orada insanların, 'Bir zamanlar buradan su kükreyerek çıkardı' dediklerini işitecekseniz. 'Obruk gölleri fokur fokur kaynardı.'

Nerede şimdi bu su, nerede kuşlar, nerede, başaklar, nerede, nerede, neredeyiz?

Özcan Yüksek / Referans Gazetesi, 25.08.2007