Hakan Öge İstanbul

Türkiye, atalarımızdan kalan biricik yurttur. Bu yurt, bizlere yaşamın üç temel kaynağını sunmaktadır: Soluyacak hava, içecek su ve karnımızı doyuran toprak. Yaşamın bu üç temel kaynağı, doğanın içinde saklıdır. Bir ağaç, şu anda bu satırları okurken soluduğunuz havayı sizin için üretmiş olmalı. Az sonra yudumlayacağınız su damlacıkları, bir dağın yamacındaki pınardan doğup, yerini dahi bilmediğiniz bir akarsuyun kollarıyla yaşadığınız yere kadar ulaştı. Yiyeceğiniz tek bir dilim ekmekteki buğday, ancak yüzlerce yılda oluşabilen bir avuç toprağın içinde büyüdü. Arabasız, cep telefonsuz, politikasız ve hatta hiç para kullanılmayan bir dünyada yaşayabiliriz. Ancak soluduğumuz havadan, içtiğimiz sudan ve karnımızı doyuran topraktan vazgeçemeyiz. Bu üç doğal kaynağı gözden çıkarmak, hem yurdumuzu hem de gelecek kuşakların yaşamını tehlikeye sokmaktır. Bu nedenle, doğal varlıkların korunması ve yok edilmeden kullanılması, günümüzde insanlığın dikkatle düşünmeye başladığı bir konudur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve taraf olduğumuz pek çok uluslararası sözleşme, doğal kaynakların korunması için hem ulusumuza, hem de Türkiye Cumhuriyeti hükümetlerine önemli sorumluluklar yüklemektedir. Ne yazık ki, bugüne kadar iktidara gelen hemen hiçbir hükümet bu kaynakların korunması veya doğru şekilde kullanılması için yeterli olacak sağlıklı politikaları gütmemiştir. Doğanın korunması, ulusal politikalarda her zaman son sıralarda yer almıştır. İktidardaki 59. Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti döneminde ise, benzeri görülmemiş bir kıyım politikasıyla karşı karşıyayız. Bugün doğal kaynaklarımızı korumak şöyle dursun, onların sistemli bir şekilde yok edilmesi için çalışılıyor. Anayasanın hükümleri ve diğer kanunlarla günümüze kadar korunan doğal kaynaklar, çeşitli yasal değişikliklerle parasal kaynağa dünüştürülmek isteniyor. Ormanların ve doğal sit statüsüyle korunan alanların bir an önce elden çıkarılması öngörülüyor. Ülkemizin yıllardır sistemsiz ve kısa vadeli politikalarla yönetilmesinden doğan ekonomik darboğazın faturasını 59. Hükümet, doğal kaynaklara çıkarmayı hedefliyor. Pek çok uzman, böyle bir yaklaşımın sorunları çözmeyeceğini, aksine daha da büyük sorunlar doğuracağını düşünüyor. Doğal alanların ve kaynakların korunmasından yana olan Atlas, hazırladığı bu özel dosyada konuyla ilgili temel tartışma noktalarını bir araya getirdi. Dört bölümlük dosyanın ilk iki bölümünde doğal kaynakları korumanın gerekçeleri, üçüncü bölümde bugünkü doğal kaynak politikalarının içyüzü ve ayrıntıları, son bölümde ise alternatif yaklaşımlar tartışılıyor. Vatan aşkı, tarih kitaplarında yazanlarla gururlanarak veya bayramlarda konuşmalar yaparak yaşanmaz. Vatan aşkı, yüzünü sadece geçmişe dönmek değildir. Üzerinde yaşadığımız bu coğrafya, bize hayat sunduğu gibi, zaman zaman acılar ve zorluklar da getirebilir. Bu zorlukları aşarken, bize miras bırakılan bu görkemli coğrafyaya, her ne olursa olsun zarar vermememiz gerekir. Çünkü bu topraklar, bizim olduğu kadar geçmiş ve gelecek kuşakların da vatanıdır. Atlas, içinde yurt aşkı taşıyan herkesi Türkiye'nin doğal kaynaklarına sahip çıkmaya davet ediyor!


Atlas

Sayı 124 / Temmuz 2003