İkizdere'de o anlatmış idi bize. 'Şimdi size ateş alevleri üzerine veduman üzerine ve kül üzerine konuşacağım' demiş idi. 'Masalcı olan kim?Ben miyim, sen mi' diye sormuş ve sözün ucunu yakalamış idi. 'Ateşinarınma ve arındırma gücünden dem vuracağım, benzeri benzerle tedaviedebilmenin fiziğinden bahsedeceğim. Şarkıdan, titreşimden, güneşindöngüsü ile yaşamdan söz edeceğim.' Vasant Paranjpe'den söz etmeyebaşlamış idi. Ömrünün çok genç bir döneminde eski Hint Vedikbilimleriyle uğraşmaya başlamış kimseden. Vasant Paranjpe, kısa süredebu metinlerde bulduğu kadim şifacılık bilgilerini yaymaya başlamış.Dünyanın dört bir yanına. Bulduğu şey, yani Homaterapi, yani ateşletedavi ve bu tedavi altında uygulanan bütün ateşli uygulamalar Yainyaolarak adlandırılıyormuş. Bakır bir piramitte, şifalı olduğuna inanılanve aslında ispat edilmiş de olan- inek tezeği, yine şifalı olduğubilinen ghee'ye (saflaştırılmış inek tereyağı) bulanır ve piramitortasında yakılırmış. Lakin bu terapiyi yapıyor olmanın bir şartıvarmış, şifacı, bu homalar içinde en şifalı olanı ve her gün düzenliolarak iki kere yapılan Agnihothra'yı yapıyor olmalıymış. Agnihothra'dafarklı olan ise şuymuş: Gün tam doğarken ve tam batarken, tam o dakika, osaniyede yapılırmış. O an, güneşten dünyaya çok yararlı bir enerjininsalındığı inancına dayandığı için bu anda yapılırmış. O an, yeryüzününher yeri için değişir elbette; bunun için, bir hesaplama ile bu saatlerde belirlenirmiş. Agnihothra için tezek, piramit ve ghee'den başka birde tam pirinç kullanılırmış. Piramitteki ateş hazırlanır, bir yandan daşifacı avcunun içinde pirinç tohumlarını yine ghee'ye bulanmış, ikiparça halinde tutarmış. Tam o an geldiğinde özel bir mantra eşliğinde-sabah için başka, akşam için başka- pirinçler ateşe atılırmış. Ateşinsönmesi sessizlik içinde beklenirmiş. Ormanları yakan ateş ya da fabrikabacalarından çıkan duman, ya da bir jet uçağının yakıtından çıkan ısıatmosferin hastalanmasına neden olurken bu ateş neden tam tersineiyileştiricidir? Bu soruyu sormuştu sonra Güneşin. Yanıtını da kendisivermişti: 'Söylenen mantra o an dünyaya gelen şifalı titreşimin sözelifadesidir. Aslında Sanskrit dili böyle bir dildir, doğanın bütüntitreşimlerinin tercümesidir. Mantra ile titreşimi bulunduğu noktayaçeker. Bakır piramit bu titreşimle ihtizaza geçer, Frenkçesiyle söylerisek eğer rezonansa geçer ve içinde yanan ateşi de titreştirir. Ateştençıkan titreşim, dumanla atmosfere yayılır. Sonunda kalan kül deiyileştirici özellik kazanmıştır. Yine geleneksel halk tıbbında sıklıklakullanılır ki tezek külü yaraların iyileştiricisi, arındırıcısı vetemizleyicisidir.' İyi titreşim -ya da doğal olan titreşim-, kötütitreşimde -ya da doğal olmayan, doğala aykırı olan- yok olur, onun içinkendini feda eder ve sonuçta onu da etkisiz hâle getirir. İşte bu daöyle bir iyileştirme eylemidir. İyi dilekle doludur, güneşin dünyaya birarmağanıdır. Alevilerin yeni yapılan ocakları kullanmadan önceüzerlerine tereyağı sürmesi de belki aynı kadim bilgiye dayanmaktaymış.Hıdrellez'de ya da Nevruz'da -ki her ikisi de mevsim değişimizamanlarıdır- ateş üzerinden atlanması ve böylelikle arınıldığınainanılması da bundan olabilirmiş. Ateş her koşulda arındırıcıymış.Agnihothra ritüeli ve onun son ürünü olan şifalı kül, bugün tarımkimyasallarından aşırı zarar görmüş toprakların, radyasyon ve zehirliatıklarla kirlenmiş suların sağaltımında kullanılıyormuş. Yapıldığıyerde bir mikro iklim yaratarak olumsuz iklim şartlarından koruyormuş.Dünyanın birçok yerinde hiç sönmeden yanan homa ateşleri bulunuyormuş.
Sonrada şöyle bitirmişti: 'Belki de gezegenimiz, atmosferini ısıtmak yoluylakendini bizlerden arındırmaktadır. Ya da arınmaya hazırlanmaktadır.'

Atlas Şubat 2010, sayı 203